|
|
16.09.2010 19:53:49 / stellasv
Ég byrja að vinna á Álfasteini í fyrramálið, fæ 56% fasta afleysingastöðu. Já, ég veit að margir segja að maður eigi að halda áfram en ekki aftur á bak og skrýtið að fara að vinna sem afleysing þar sem ég var áður deildarstjóri og leikskólastjóri í tvígang. Ég hamaðist jú við að læra og ætlaði að ljúka meistaragráðu með áherslu á skólastjórnun og verða eitthvað stórt og merkilegt. En margt fer öðruvísi en ætlað er og ég er hæstánægð með mitt hlutskipti. Við erum öll eitthvað stórt og merkilegt, erum alveg einstök eins og við erum. Fjölskyldunni minni finnst ég fín eins og ég er og þar skipta háskólagráður engu máli. Ég hef unnið á leikskólum hingað til vegna þess að mér finnst frábært að leika og starfa með börnum og öðru góðu fólki, og það hefur ekkert breyst  .
Eftir að ég fékk heilsuna aftur skil ég betur en áður hvað hversdagslífið er dýrmætt og alls ekki sjálfgefið. Þess vegna hef ég líka reynt að gera bara það sem ég vil gera hverju sinni og það virkar vel,öðru hvoru vil ég til dæmis laga til og þess á milli bíður draslið rólegt eftir mér. Ég vil þramma um með blöð á morgnanna og fá þannig borgað fyrir nauðsynlega hreyfingu og útiveru, ásamt því að vinna með eiginmanninum og rækta þannig samveruna og hjónabandið. Og svo vil ég vinna á Álfasteini því það er besti vinnustaður sem ég hef kynnst og líka þægilega nálægt mér. Ég veit að ég er góður leikskólakennari og nýt starfsins og mér finnst líka gott að eiga tíma og þrek eftir fyrir börnin mín og barnabörnin. Þannig er hlutastarf með engri stjórnunarábyrgð draumadjobbið mitt akkúrat núna! Pollýanna, vinkona mín, hefur ekkert með þennan þetta að gera, ég er raunsæið uppmálað í þessum pistli. Þakka ykkur fyrir að samgleðjast mér, lesendur góðir 
»
15.09.2010 20:12:05 / stellasv
já, þar kom að því. Það hvessti í fyrsta sinn í einhverja mánuði og í gær rigndi líka í hvassri norðanátt. Það var skrítið að ganga á þykku lagi af föllnum laufum flestum enn algrænum, og stórum klösum af reyniberjum, hér og þar um bæinn þar sem gróður er mestur. Aspirnar höfðu margar misst smágreinar hér og þar og ég sá fjórar stórar greinar sem voru til trafala á gangstéttunum. Við eitt húsanna sem ég heimsæki 6 daga vikunnar í Þórunnarstrætinu vex Venusarvagn (líkist dálítið lúpínu) og þar hef ég hitt nokkrar ákaflega iðnar og pattaralegar býflugur alla morgna. En í morgun voru blómin mörg brotin og klesst og flugurnar héldu sig innan bús í rokinu. En svona er hringrás jarðar um sólu og þar með hringrás lífsins sjálfs. Ef við vildum festa sumarið hjá okkur sætu einhverjir aðrir uppi með veturinn og ekki væri það nú sanngjarnt.
Ég hef verið að hugleiða vísukorn eftir sem við erum að æfa í Kvennakórnum við lagstúf eftir meistara Megas. Textinn er svona: Menn oft sér skapa þraut og þrá, að þyrnum leita og finna þá. En hýrri fjólu ei gefa gaum, sem grær á þeirra leiði. (Ekki grafreitur heldur vegferð). Ég er alls ekki að segja að allar þrautir mannsins séu sjálfsskaparvíti, langt í frá, en öll getum við ákveðið að gefa okkur tíma til að sjá og sinna því jákvæða og fallega í umhverfi okkar og lífi. Ekki veita þyrnunum óþarfa athygli, hvað þá vera að klappa þeim og meiða okkur á þeim.
Svo er sagt að vinnan göfgi manninn og það er alveg rétt. Með því að vanda okkur við sérhvert verk þá verðum við ánægð með það sem við gerum þótt öðrum þyki það kannski ekki merkilegt. Ég ber út blöð og það er ekki flókið eða mikilvægt starf, þannig séð og krefst hvorki menntunar né sérhæfingar. En ég legg metnað í að vanda mig, setja blöðin alveg inn fyrir lúgurnar og loka þeim, loka hliðum sem ég þarf að opna og ganga hljóðlega um til að vekja nú engan að óþörfu. Ef ég mæti fólki býð ég glaðlega góðan dag og biðst afsökunar ef blaðið er seint á ferðinni. Þannig verður vinnan skemmtilegri og kannski get ég glatt einhvern í leiðinni, hver veit. Já, svona get ég verið spekingsleg á kvöldin. Nú ætla ég að fara með Birtu Rósina mína í bólið og lesa fyrir hana og knúsast svolítið. Hún er sannarlega "hýr fjóla sem grær á mínu leiði" svo blíð og yndisleg og elskar mig falslaust og innilega, góðar stundir lesendur fjær og nær!
»
30.07.2010 11:50:18 / stellasv
Ansi hefur sumarið liðið hratt. Nú er formlegu sumarfríi lokið, það er ferðalagi í sveitina einu sönnu. Það var auðvitað yndislegt og ég var búin að hlakka lengi til og varð ekki fyrir vonbrigðum. En nú tekur við hálfgert limbó þar sem ekkert skemmtilegt þannig séð er í vændum, bara hversdagslífið, sem er auðvitað ekkert til að kvarta yfir. Lífið er alltaf sama glíman við að læra að njóta þess áður en það verður bara liðið hjá og baráttan við "Tilgangsleysi allra hluta" heldur áfram. Bísamrottan í Múmínálfabókunum (sem var auðvitað heimspekingur og vann of lítið en hugsaði of mikið) fékk reyndar nýja bók sem hét: Um hinn góða tilgang allra hluta. Kannski flýgur Galdrakarlinn hér hjá einhvern daginn líka og færir mér nýjan eldmóð og lífsþorsta.
Kannski ég skelli spænskunámskeiðinu mínu í spilarann, það er alltaf sólskinsbragð og strandarkeimur af framburðinum. Kannski gerist eitthvað alveg magnað í dag og kannski gerist það bara seinna, hver veit? Allt spurning um viðhorf, lífið er auðvitað magnað fyrirbæri eitt og sér. Nóg af innihaldslausri "ekki"speki komið í dag, góðar stundir!
»
07.06.2010 20:12:43 / stellasv
kyssir hvern reit, komið er sumar og hýrt er í sveit. Sól er að kveðja við bláfjallabrún, blika við aftanskin fagurgræn tún. Seg mér hvað indælla auga þitt leit, íslenska kvöldinu í fallegri sveit."
Var að koma úr bíltúr til Möðruvalla og þessar ljóðlínur áttu svo sannarlega við. En það minnir mig líka á þegar ég var stelpa og lærði þetta ljóð, ég skildi alls ekki síðustu línurnar. Ég vissi ekki hvernig ætti að tala við kvöldið og var líka smeyk um að það myndi móðgast. Ég tók þetta þannig að ég ætti að segja kvöldinu frá einhverju sem mér findist enn fallegra en það. Já lífið er fullt af alls konar, og oft skemmtilegum misskilningi.
»
24.05.2010 09:48:54 / stellasv
Bara að láta vita að ég lifði þetta af með glans, og í dag fæ ég köku og lífið er dásamlegt. Sólin skín, og ef maður fer ekki út er hægt að telja sér trú um að sumarið sé komið  . En það hlýtur nú að hlýna fyrir alvöru fljótlega, hafið það sem allra best!
»
22.05.2010 09:15:07 / stellasv
Ég er að verða fimmtug. Þetta getur ekki verið að gerast!
Nú er ég farin að skilja miklu betur það sem amma mín sagði eitt sinn við mig á sínum efri árum. Hún sagði eitthvað á þessa leið, ég man það ekki orðrétt; "Veistu það Stella mín, að ég verð stundum svo hissa þegar ég sé þessa gömlu hrukkóttu og hvíthærðu konu í speglinum. Mér finnst þetta alls ekki vera ég sjálf, innaní er ég allt öðruvísi." Svona líður mér líka orðið stundum.
Svo er það miðaldurskreppan, kannist þið við hana: - Nú hef ég lifað í hálfa öld og hverju hef ég svo sem áorkað? - Svo kemur listinn yfir allt það sem okkur langaði að gera en gerðum aldrei, það sem við byrjuðum á og gátum ekki klárað og allt það sem mistókst og við ætluðum að gera betur. Það sem við komum í verk liggur milli hluta og aðrir gerðu það auðvitað miklu betur en við. Svona er auðvelt að rífa sig niður í megna óánægju með eigið ágæti og gleyma því að "allir hinir" eru líka að hugsa um sjálfa sig en ekki hvað ég hef gert eða ekki gert.
En það kemur samt eitthvert ofboð yfir mig á þessum tímamótum. Eftir 17 ár verð ég ellilífeyrisþegi svo starfsframinn er líklega alveg úr sögunni héðan af. Mér finnst ég verða að koma mér upp einhverju virðingarverðu áhugamáli eins og "allir hinir" til að bæta fyrir starfsframaskortinn, lágmark að vera í gönguhóp og prjóna einhver ósköp, en hvoru tveggja er vandkvæðum bundið. Ekki verð ég góð húsmóðir úr þessu þar sem áhuginn er nákvæmlega enginn á því sviði. Ég held áfram að vera rétt slarkfær mamma, hangi t.d. núna í tölvunni og læt barnið góna á sjónvarpið í stað þess að sinna henni á uppeldislegan hátt.
Svo er þetta allt saman óttaleg þvæla þar sem maður eldist alltaf um einn dag á hverjum degi og það breytist ekkert daginn fyrir stóra afmælisdaga. Svo varð ég víst til ca 9 mánuðum fyrir fæðingardaginn svo ég er víst löngu orðin fimmtug þegar allt kemur til alls og ekkert við því að gera. Humm, kannski birtir yfir mér þegar þessi helgi verður um garð gengin, hver veit.
»
16.04.2010 17:16:24 / stellasv
Já, er búin að afreka þrennt markvert í dag, gera allar æfingarnar (á Bjargi, ekki "ein í Reykjavík"), sækja um vinnu hjá Akureyrarbæ, hlutastarf og vil bara tvo af leikskólunum þeirra svo það verður líklega ekki í bráð, og panta tíma hjá stoðtækjasmið hjá Össuri eftir viku. Langar í eitthvað prik til að potast með þegar þannig liggur á mér. En að klára fermingarkortin og þrífa íbúðina langaði mig ekkert til að gera svo það bíður helgarinnar! Svo talaði ég lengi við vanrækta vinkonu og ætla að búa til kvöldmat og knúsa börnin og eiginmanninn. Já, þetta er sannarlega viðburðaríkt daglegt líf eða þannig. Í morgun á Bjargi, var ég samt að hugsa um hvað ég hef það gott. Ég er ekki í hjólastól, ekki með súrefniskút í æfingunum, ekki með ónýtt bak eða geng við hækjur og ekki orðin mjög gömul ennþá. Ég er tiltölulega ung (miðað við aldur og fyrri störf) , heilbrigð þótt ég sé örlítið löskuð og nenni meira að segja að gera æfingarnar mínar af og til. Og þótt allt sé orðið hvítt úti, enn einu sinni, þá kemur bráðum vor og sumar. Lífið er ljúft þrátt fyrir allt, hafið það sem allra best um helgina!
»
13.04.2010 18:10:56 / stellasv
Reyndar spáir víst norðanátt og éljum svo kannski er það ekki alveg mætt, en fuglarnir syngja dátt í dag og kóngulærnar eru strax farnar að slá eign sinni á sólpallinn, spinna hann allan þvers og kruss. En mér líður eins og konu sem skrifaði eitt sinn í Fréttablaðið á sólskinsdegi (númer eitthvað í röð) í Reykjavík og óskaði eftir rigningu! Á rigningardögum gæti hún nefnilega legið í leti án þess að fá samviskubit yfir því að nota nú ekki góða veðrið til fulls! Ég er búin að bíða eftir birtunni og sólinni, en svo hef ég varla farið út fyrir hússins dyr í dag nema í Bónus. Í stað þes að gleðjast yfir allri matvörunni sem kom í hús var ég bara sjokkeruð yfir upphæðinni sem við máttum borga fyrir þessa 6 troðnu poka + pamperspakkann. En nú er þetta líka spurning um að gera bara það sem maður vill gera. Hörður hefur sko verið heima í tvo tíma og ég því ekki lengur bundin yfir Birtu minni (sem er lasin í dag). Ég gæti því verið búin að fara í tvo upplyftandi göngutúra á þessum tíma í stað þess að sitja og éta mér til skemmtunar. Ergo, ég vil sjálf vera í fýlu og er því að gera það sem ég helst vil og verð þá bara að vera ánægð með það. Nú, annars er mér enn í lófa lagið að druslast út og lykta af vorinu, skoða Lónsána í leysingum og leggjast svo í froðubaðið sem ég keypti á spottprís í Bónus. Kannski ég geri það bara og hætti að tjá mig í tölvunni, yfir og út
»
29.03.2010 17:18:07 / stellasv
þetta hlýtur að vera páskahretið. Alhvít jörð, frost og kuldi. Það glitti samt í sól smástund í dag og hressti sálartetrið. Mig langaði ekkert að laga meira til í dag og ég geri helst ekkert sem mig langar ekki að gera. En mig langaði að vinna upp orðalistann minn í spænsku og gerði það! Svo er alltaf gaman að líta yfir nótur, spila erfiðar laglínur á hljómborðið og festa þær í minni, læra textana og þess háttar. Það er auðvitað lúksus að geta dúllað sér í áhugamálunum og vera bara bótaþegi, en nú verð ég samt að fara að koma mér í vinnu, alla vega í sumarlok. Gallinn er bara sá að það er ekki pláss fyrir mig þar sem ég vil helst vinna en mér leggst eitthvað til. Ég er eiginlega orðin of frísk til að vera ekki útivinnandi og ég verð ekki myndarlegri húsmóðir eða betri mamma þrátt fyrir nógan tíma heima. En ekkert liggur á, ég er svo ýkt róleg í tíðinni og ákveðin í að njóta lífsins. Mér finnst eins og síðustu ár hafi hálfpartinn farið til spillis þótt margt skemmtilegt hafi auðvitað gerst. Nú kom Miklimáni (eins og Birta segir) og best að fara að spilla honum svolítið. Dásamlegt að ná í svona börn sem maður þarf ekkert að ala upp, bara dekra þau, yfir og út!
»
26.03.2010 15:09:04 / stellasv
Er það til? Eða Pálmasunnudagshelgarhret? Það er allt að verða hvítt úti og spáin útötuð í bláum tölum, éljum og sólarleysi á Norðurlandi. Nágranninn norðan við mig er búinn að fjarlægja fallegu aspirnar og runnana af lóðarmörkunum og grafa sig langt inn í garð hjá mér og segist mega það. Sjálfsagt löglegt en svínslegt, hefði að minnsta kosti mátt vara okkur við. Ég er sem sagt í fúlu skapi, sem hefur varla gerst síðustu vikurnar.
En það eru nú þónokkrar týrur í tóminu. Á morgun er matur og spil í fámennum en góðmennum vinahóp okkar hjóna og skemmtunin alveg tryggð. Eftir 6 sólarhringa verðum við svo komin langleiðina í sveitina og nú er ekki seinna að vænna að koma húsinu í það horf sem ég vil hitta það í aftur við heimkomuna. Svo þarf að plana ferðalagið, kaupa birgðir af fljótelduðum mat og kynstrin öll af brauði og alls kyns efni í samlokur og annað sumarbústaðafóður þar sem eldunartæki eru held ég af einfaldari gerðinni. Svo þarf að finn til spilastokka og borðspil svo við verðum ekki leið hvert á öðru í (dásamlegri) fjarveru sjónvarps og tölvuleikja. Já ferðalög eru skemmtileg, en auðvitað líka vinna, eins og annað.
Eftir að kollurinn skýrðist svona mikið er ég ákveðin í að gera helst ekkert sem mig langar ekki að gera. Mig hefur ekkert langað í tiltektir af nokkru tagi undanfarið og nú langar mig orðið að langa til að laga til, heilmikið af fötum þarf að sorterast og frágangast og fleira sem of langt og leiðinlegt væri að telja upp hér. Það vantar alveg sólina til að gíra mig upp, kannski hressileg tónlist, kaffi og snafs myndi gera sama gagn? Sjálfsagt reynandi ef allt annað þrýtur
Lifið heil og njótið helgarinnar!  Það er sko sól á bakvið skýin!
»
25.03.2010 11:58:15 / stellasv
Já, við Hörður bárum í í "hlaupahverfi" (blaðberi forfallaður) í hinsta sinn í gær. Nú er bara vika eftir af vinnunni þeirra feðga til margra ára. Hörður hefur snúist í kringum blaðið frá upphafi dreifingar í hús á Akureyri, á níunda ár og það verður skrítið (en auðvitað skemmtilegt) að hafa hann við hliðina á sér alla morgna. Enginn bílstjóri lengur sem hringir og býður góðar dag einhvers staðar milli 3 og 5 á morgnanna. En svona er lífið, allt breytingum háð. Það er árshátíð á Þelamörk í kvöld og svo er fermingarbarnið mitt tilvonandi komið í páskafrí. Eftir eina stutta viku verðum við á leiðinni suður og austur í sveitina. Ef veðrið verður gott getum við kannski séð eitthvað til gossins á Fimmvörðuhálsi í leiðinni sem verður vonandi ekki með neina ferðatefjandi stæla.
Ég læt vorvísuna mína fylgja, ég orti hana á barnsaldri, en hefur því miður lítið farið fram síðan. Skáldagáfan efldist með fleiri systrum og er sýnu virkust í þeim yngstu, en hér kemur vísan:
Allt er orðið grænt og hvítt
hérna út'á túni.
Veðrið það er aftur hlýtt,
sumarið er komið nýtt.
Hafið það gott fjær og nær!
»
17.03.2010 11:49:21 / stellasv
Þá verða jafndægur á vori. Dagurinn nær nóttinni og verður svo lengri en hún næsta hálfa árið! Svo er bara hálfur mánuður til páska og þar sem ég verð að heiman og ekki í neinu tölvuhangsi, þá setti ég páskabakgrunninn bara strax inn. Annars er lítið í fréttum, kominn tími á góða vortiltekt fyrir ferðalagið og þarf líka að rýma "ruslaherbergið" sem Birta neitar að sofa í. Örvar, stjúpsonur minn, er fluttur í það en rétt getur klofað yfir fatapoka og dótakassa til að komast í bólið á kvöldin eftir langan vinnudag hjá Brim hf.
Ég er ekki farin að koma undir bert loft, enginn blaðaútburður handa mér í dag. Kannski ég fari bara með Herði í "sveitakeyrsluna" með dagskrárnar, draslið fer ekkert á meðan . Síðast tókum við með okkur 100 lög frá árunum 1970-1979 og skemmtum okkur vel við söng og upprifjun. Svo er ég alveg að fara í sveitina (þessa einu sönnu), hriiiiiiiiikalega spennt!
»
14.03.2010 12:22:04 / stellasv
Við hjónin vorum á frábærri árshátíð hjá kórnum mínum í gærkvöldi og það er langt síðan við höfum skemmt okkur svona vel. Nú komu morgunæfingarnar við blaðaútburðinn sér vel og ég held við höfum sleppt 2-3 lögum úr, annars dönsuðum við sleitulaust. Þegar hljómsveitin gafst upp voru enn nokkrir harðjaxlar eftir að syngja og þar á meðal við (auðvitað) og svo var farið að sofa í dagrenningu. Birtan okkar er lasin svo það var ekki mikið um svefn frameftir hjá mér. Ég dreif mig bara í tiltekt og er nú að sjóða indælis hangiket. Maginn er orðinn frískur og brá ekkert við rósavín og vodkablöndur næturinnar og við hlökkum bæði til að rífa í okkur ketið og flotið. Á meðan ég bíð eftir matnum er ráð að líta yfir kórmöppuna og skerpa á textum og tónum fyrir æfinguna í dag. Ef strigabassinn verður ekki farinn að mýkjast vel, set ég bara upp sönglegan svip og hreyfi varirnar fallega . . .. en syng ekkert voða hátt.
Það er nýfallinn snjór úti, sólskin og frekar hlýtt. Í gær sá ég fyrstu laufin á runna í Innbænum, þeim var hálf kalt í élinu en of seint að skríða aftur inn í brumhlífarnar, þær voru farnar. Enda er vorið að koma þótt veturinn sé enn með einhverjar meiningar.
Við göngum mót hækkandi sól, sól, sól,
og sjáum hana þýða allt sem kól, kól, kól.
Og vætlurnar streyma, og vetrinum gleyma
því vorið er komið með sól, sól, sól.
Og hjörtu okkar tíðara slá, slá, slá,
við slöngvum deyfð og leti okkur frá, frá, frá.
Og leggjum til iðin, í leysingakliðinn,
það litla sem hvert okkar má, má, má.
Og heill sé þér bráðláta vor, vor, vor,
og velkomið að greikka okkar spor, spor, spor.
Því ærsl þín og læti, og ólgandi kæti
er æskunnar paradís vor, vor, vor.
Þetta er bara eftir minni, þess vegna fylgir enginn höfundur. Ég lærði þetta hjá mömmu þegar ég var lítil skotta og ég man að ég hélt að þetta með að "leggja til iðin, í leysingakliðinn" þýddi að allir ættu að fara út að pissa. (Ég varð fegin að hafa ekki spurt mömmu að þessu, ákvað að bíða aðeins með það og sjá til.) En þetta sungum við systurnar alltaf á vorin þegr við vorum að stífla leysingavatn og veita því í ýmsar áttir.
En nú er Hörður minn vaknaður, trúlega ögn þreyttur eftir ævintýri næturinnar, hann er nú fáeinum árum eldri en ég þessi elska . Ég ætla að fara og dekra hann eitthvað, kannski þarf hann fótanudd eftir alla snúningana eða eitthvað mýkjandi fyrir útpískuð raddböndin. Nú, eða bara vænan morgunkoss. Mikið ljúfkvendi er ég nú Góðar stundir (og grænar grundir!)
»
09.03.2010 17:26:15 / stellasv
Hér kemur annað vorljóð handa ykkur lesendur góðir!
Sólbráð
Sólbráðin sezt upp á jakann,
sezt inn í fangið á hjarni.
Kinn sína leggur við klakann,
kát eins og augu í barni.
Seytlan úr sporunum sprettir,
spriklar sem glaðasta skrítla.
Gutlandi, litlir og léttir,
lækirnir niðr eftir trítla.
Ólöf Sigurðardóttir frá Hlöðum.
Já, Skólaljóðin standa alltaf fyrir sínu, góðar stundir.
»
07.03.2010 10:08:38 / stellasv
Eða, engar pillur, aðeins pína. Hækjan mín góða sem ég nýtti til að hætta á dópinu hefur stungist upp í hendina á mér, eða öllu heldur magann og Gustafsberg-heilkennið að verða illþolandi. Svo nýju hylkin litskrúðugu eru úr sögunni og þar með öll drauga/tauga/eitthvaðillskýranlegraverkja stilling sömuleiðis. Það er auðvitað fínt að ganga ekki við hækju, en þá er betra að "báðr fætr sé jafnlangr" eins og segir í fornsögunni. Nú er bara að klappa handleggnum bæði laust og fast, liðka hann blíðlega og halda brosinu hvað sem á dynur. Ekki er hægt að hugga sig með kaffi, ís og sælgæti, það er víst allt frekar postulínshvetjandi  .
En veðurspáin er fín þótt nú sletti úr éljum og eigi að frysta í kvöld og húsið mitt er gegnfúavarið enn einu sinni. (Búið að blása hressilega í gegnum það í bráðum tvo sólarhringa, pottþétt rakavörn!) Ég hlakka til að fara í sveitina eftir 25 stutta góu-og einmánaðardaga og kreista ömmubörnin, hóflega samt, svo ekki sé nú talað um frumburðinn minn frábæra og aðra fjölskyldumeðlimi í Skaftárhreppi.
En nú ætla ég að glugga í Heimilislækninn, græna bókaflokkinn sem hefur oft reynst mér vel síðasta aldarfjórðunginn við að sjúkdómsgreina veika fjölskyldumeðlimi og setja saman magapínueinkamatseðil fyrir næstu 3 daga. Ef það dugar ekki fer ég að hitta unga og myndarlega heimilislækninn minn, þótt ég vilji helst ekki nefna svona óvirðuleg sjúkdómseinkenni við hann (hnegg hnegg, eins og Kitsfríður í Vikunni segir við slík tækifæri). Hafið það gott fjær og nær og megi Carlsberg ævinlega vera yður kærkomnari en Gustafsberg
»
Síður: 1 2 3 ... 25
|
Heimsóknir
Í dag: 13 Alls: 72261
|